• یکشنبه , 5 مارس 2017
بیماری ویتیلیگو

بیماری ویتیلیگو

۵۰ درصدبیماران ضایعات بیماری ویتیلیگو قبل از ۲۰ سالگی بروز می کند و سابقه فامیلی باعث می شود که بیماری زودتر بروز نماید.

متخصصان پوست و مو درحوزه بهداشت و درمان  گروه علمی پزشکی  با بیان اینکه ویتیلیگو بیماری اکتسالی از بین رفتن ملانوسیت های بدن با علت ناشناخته است که به صورت لکه های سفید در پوست نمایان می شود، شیوع آن حتی به ۸/۸ درصد نیز می رسد .

این بیماری در زن و مرد به طور یکسان دیده می شود و در ۲۰ درصد موارد سابقه فامیلی دارد پنجاه درصد بیماران ضایعات را قبل از ۲۰ سالگی نشان میدهند و سابقه فامیلی باعث می شود که بیماری زودتر بروز نماید .

علت این بیماری ناشناخته است ولی ارث ، عوامل خود ایمنی و تخریب ملانوسیت به وسیله متابولیت های سنتر ملانین و ایجاد اکسیژن آزاد در پوست و کاهش عمر ملانوسیت ها را در ایجاد این بیماری موثر میدانند .

ضایعات پوست به صورت لکه های پوستی کمرنگ و یا بدون رنگ در نواحی انتهایی و نواحی از پوست که بیشترین رنگدانه را دارا هستند ایجاد می شود در مواردی ضایعات بدون رنگ در یکطرف بدنبه صورت خطی و یکطرفه بروز میکند و ممکن است حتی ۸۰ درصد بدن گرفتار شود.

این بیماری می تواند با بیماریهای خود ایمن دیگر مثل بیماریهای اتوایمیون تیروئید ، دیابت و آنمی پرنسیوز و پسوریازیس همراه داشته باشد .

در ۲۰ درصدبیماران کاهش شنوایی و در ۴۰ درصد درگیری چشمی دیده می شود در بعضی از سندرم های اتوایمیون که گرفتاری چند سیستم غددی دیده می شود بروز میکند.

درمان به موقع این بیماران سبب کاهش وسعت ضایعات و برگشت رنگدانه به پوست می شود و ظاهر بیمار را می توان از لحاظ زیبایی در سطح قابل قبولی درمان نمود .

یکی از مسائل مهم در درمان این بیماران افزایش کیفیت زندگی است این بیماری از لحاظ روانی مسائل زیادی را برای بیمار برحسب فرهنگ جامعه ایجاد می کند .

درمانهای این ضایعات بصورت درمان موضعی با استروئید موضعی یا مهارکننده های کلسی نورین یا استفاده آنالوگ های ویتامین D3 با استروئید موضعی است ولی درمان انتخابی موضعی همان استروئید موضعی است و درمان سیستمیک با استروئید جزو درمانهای معمول این بیماری نبوده و فقط در مواردی که بیماری با سرعت زیاد یشرفت میکند ، جهت کاهش سرعت بیماری میتوان توصیه نمود.

درمان مناسب دیگر اشعه درمانی و فتوکموتراپی است که امروزه از درمان با اشعه UVB  با بند باریک به عنوان یک درمان مناسب استفاده می شود که دارای عوارض کمتر نسبت به درمانهای دیگر اشعه درمانی و در بچه ها و خانمهای باردار و شیرده هم قابل استفاده است.

از لیزرها هم در درمان این بیماری استفاده می شود لیزر اگزایمر درمان بسیار مناسبی است و حتی ایندرمان با درمانهای موضعی استروئید موضعی و مهارکننده کلسینورین میتواند همراه شود که نتایج بسیار عالی داشته است .

هلیوم نئون لیزر را در فرمهای یکطرفه که به درمان بخوبی جواب نمی دهند استفاده می کنند ،استفاده از ویتامین  E  و  C  و جینکوبیلوبا و بعضی از ترکیبات آنتی اکسیدان در بهبود نسبی ضایعات توصیه میکنند .

در نهایت چنانچه بیماران به درمانهای موضعی و اشعه درمانی پاسخ ندهند که معمولا بعد از ۶ ماه توصیه می شود در سنین بالای ۱۲ سال می توان از روشهای جراحی که به صورت پانچ گرافت و گرافت از تاول و پیوند ملانوسیت است استفاده نمود که روشهای پرهزینه ای است و احتیاج به کادر متخصص دارد .

در صورتی که بیماری بیش از ۵۰ درصد از سطح بدن را گرفه باشد می توان با موادبی رنگ کننده بقیه پوست بیمار را سفید کرد و ساتفاده از پوشاننده ها در موارد ضایعات کم نیز توصیه می شود و حتی خال کوبی را برای ضایعات لب می توان استفاده نمود .

مطالب مشابه

دیدگاهتان را ثبت کنید

?>
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: